کسی چیزی می پرسید :
خوب ؟...
خواب؟...
گوشه ی لبهایش آهسته  بالا رفت که شبیه لبخند شود
سرش را به علامت تایید تکان داد
.
دست هایش را به روی سینه جمع کرد
ملحفه ی سرخ را تا زیر چانه بالا کشید
و دوباره چشم هایش را بست 
.

کسی ،
در آغوشش کشید انگار...

  به ترک یک کفش فکر می کنم
  پوشیدن  لباس خالدارم
  خوابیدن زیر آفتاب
  و تو که به جدیت یک گربه ی فلسفه دان
  پرزهای بور ِ صورتم را می لیسی...

  می خواهم ماده ی تو باشم